CAL’s zijn de kleine lettertjes van Windows Server: onzichtbaar tot een audit of een niet-werkende Remote Desktop-omgeving je eraan herinnert. De verwarring zit meestal tussen twee soorten: de gewone Windows Server CAL en de RDS CAL. Het verschil in gewone taal.

Windows Server CAL: het toegangsbewijs

Elke gebruiker of elk apparaat dat gebruikmaakt van je Windows Server — bestanden opvragen, printen, inloggen op het domein — heeft formeel een Windows Server CAL nodig. Zie het als het toegangsbewijs tot het gebouw. Zonder CAL’s ben je bij een licentiecontrole niet compliant, ook al “werkt” alles gewoon.

RDS CAL: het toegangsbewijs voor werken óp de server

Gaat een gebruiker via Remote Desktop daadwerkelijk óp de server werken — een volledige desktopsessie of gepubliceerde apps — dan is daarbovenop een RDS CAL nodig. Dit is het abonnement op de werkplek zelf, bovenop het toegangsbewijs tot het gebouw. Zonder RDS CAL’s stoppen externe sessies na de proefperiode van 120 dagen.

De vuistregel

• Server als bestands-/printserver of domeincontroller → alleen Server CAL’s.
• Medewerkers werken via Extern bureaublad op de server → Server CAL’s én RDS CAL’s.
• User CAL (per persoon, elk apparaat) is in moderne organisaties bijna altijd logischer dan Device CAL (per apparaat) — zeker met thuiswerkers.

Versies en combineren

CAL’s moeten gelijk of nieuwer zijn dan de serverversie. Bij een migratie naar Server 2025 horen dus 2025-CAL’s — onze 50-user RDS CAL-bundel dekt een complete organisatie in één keer, voor een fractie van de adviesprijs.

Veelgestelde vragen

Controleert Microsoft dit actief?
RDS CAL’s technisch wel (sessies stoppen zonder), Server CAL’s vooral bij audits. Compliant zijn is goedkoper dan een naheffing.

Meer weten over RDS CAL’s?
Lees onze uitgebreide uitleg: RDS CAL’s uitgelegd.